logo

سمعک

دسته بعدی سمعک ها، سمعک داخل گوشی (ITE) است. اندازه ی این نوع سمعک ها فرق می کند. اندازه ی این نوع سمعک ها از نوع تمام صدفه ، همچنانکه از نامش پیدا است کل ناحیه ی صدفه ی گوش را پر می کند، تا نوعی که نصف طول مجرای گوش را پر می کند می باشد. انواع کوچک تری از سمعک های ITE با نام سمعک های داخل گوشی نصف صدفه یا نصف پوسته وجود دارند که فقط از بخش پایینی کونکا تا ناحیه ی پایک قوسی را پر می کنند. نمونه ی دیگری از سمعک داخل گوشی وجود دارد که فقط بخش فوقانی صدفه را پر می کند (سمعک داخل گوشی قایقی ) و با فناوری RITE به مجرای گوش وصل می شود. نمونه ی دیگری از سمعک های داخل گوشی با نام سمعک داخل گوشی کم نمایه است که از سمت مجرای گوش به بیرون امتداد نمی یابد و به همین علت قسمت صدفه را کامل پر نمی کند.
وقتی سمعک داخل گوشی بخش بسیار اندکی از حفره ی صدفه را اشغال کرده باشد و صفحه ی خارجی سمعک عمود بر سوراخ مجرای گوش باشد، آن را سمعک داخل مجرا (ITC) می نامند (همچنان که از نامش پیدا است، سمعک ITC باید کاملاْ در داخل مجرای گوش فرد قرار بگیرد، اما این نام از سوی بازار سمعک به آن داده شده است و به همین علت، توصیف دقیقی از محل قرارگیری سمعک در رابطه با نامش نمی باشد).
سمعک هایی که کاملاْ در داخل مجرای گوش قرار می گیرند، با نام سمعک های کاملاْ داخل مجرا (CIC) معروف هستند. در این نوع سمعک ها، از اجزای بسیار کوچکی استفاده می شود تا سمعک به قدری کوچک درآید که به سمت ناحیه ی صدفه نرفته و آنجا را اشغال نکند. برداشتن این نوع سمعک ها از گوش قدری دشوار است. به همین علت، دستگیره ی کوچکی از نخ نایلونی ماهیگیری بر روی سمعک تعبیه می شود که یک طرف آن برآمده و به سمت صدفه ی گوش قرار می گیرد و سمت دیگر آن به سمعک متصل است و فرد با استفاده از این دستگیره می تواند سمعک را از گوش خود بیرون آورد. وقتی انتهای داخلی سمعک CIC در چند میلی متری پرده ی گوش باشد، این نوع سمعک CIC را سمعک کاملاْ داخل مجرای نزدیک به پرده می نامند.
وضعیت قرارگیری قطعات برای سمعک BTE با تیوب باریک نیز همان است ولی با این تفاوت که این نوع سمعک قلاب گوش ندارد. همچنین در سمعک های BTE که سیم باریک دارند، قلاب گوش وجود ندارد و رسیور آنها داخل قاب سمعک قرار نمی گیرد. بسیاری از سمعک های BTE با تیوب باریک و سمعک های BTE با سیم باریک تا حد امکان کوچک ساخته می شوند و بجز در باتری ، چیز اضافه ی دیگری همچون ولوم کنترل و سویچ ندارند.
نوع دیگری از سمعک ها با نام سمعک عینکی یا دسته ی عینکی هستند. همچنان که از نامش برمی آید، این نوع سمعک مجموعه ای از دسته ی عینک و یک یا دو سمعک می باشد. در واقع دو نوع سمعک عینکی وجود دارد. اولین نوع به صورت فریم عینکی است که تمامی قطعات سمعک را در دل خود (دسته ی عینک) جا داده است. این نوع سمعک های عینکی جزو اولین سمعک هایی هستند که به بازار آمدند و ظاهر خیلی بزرگی دارند. در مدل های جدیدتر کنونی، دسته ی عینک در قسمت رو به جلو نازک و معمولی است و سمعک به وسیله ی مبدلی به آن قسمتی از دسته که در پشت گوش می گیرد و دور از دید همگان است، محکم وصل می شود و تیوبی از سوی رسیور سمعک به گوش می رود. این نوع سمعک ها توجه دیگران را کمتر جلب می کنند و نمای روبرویی آن خیلی زیاد شبیه به عینک های عادی است، به ویژه وقتی که سمعک بدون قالب گوش و فقط با استفاده از تیوب به گوش فرد وصل شود.
مواردی همچون کاهش اندازه ی قطعات (و درنتیجه، اندازه ی قاب سمعک)، استفاده از تیوب باریک (و تقریباْ نامریی)، عدم نیاز به انتظار برای ساخته شدن سمعک به صورت خاص برای هر نفر و دوام بالا باعث شده است تا سمعک پشت گوشی تبدیل به رایج ترین نمونه ی سمعک در بازار گردد. در بقیه ی موارد، تجویز سمعک های ITE، ITC یا CIC رایج است.

 

دسته بعدی سمعک ها | سمعک